ORZECZNICTWO o niepełnosprawności


Obecnie obowiązują dwa rodzaje orzecznictwa, regulowane odrębnymi ustawami i prowadzone przez różne instytucje:

- do celów rentowych - orzecznictwo rentowe prowadzone przez lekarzy orzeczników Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz komisje lekarskie ZUS,

- do celów pozarentowych - orzecznictwo pozarentowe prowadzone przez zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności.

Orzecznictwo o stopniu niepełnosprawności do celów pozarentowych


Orzeczenia o stopniu niepełnosprawności do celów pozarentowych wydają powiatowe zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności.

Zespół orzeka na wniosek osoby zainteresowanej lub jej przedstawiciela ustawowego.

Do wniosku należy dołączyć zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia wydane przez lekarza oraz inne dokumenty, w tym medyczne, umożliwiające ocenę stopnia niepełnosprawności.

Powiatowy zespół ds. orzekania o niepełnosprawności wydaje orzeczenia o :

- znacznym stopniu niepełnosprawności - zalicza się do niego osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolna do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji,

- umiarkowanym stopniu niepełnosprawności - zalicza się do niego osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych,

- lekkim stopniu niepełnosprawności - zalicza się do niego osobę o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczna i fizyczną lub mającą ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne.
 

Orzekanie o niepełnosprawności dzieci do lat 16
Osoby, które nie ukończyły 16 roku życia zaliczane są do osób niepełnosprawnych, jeżeli mają naruszoną sprawność fizyczną lub psychiczna o przewidywanym okresie trwania powyżej 12 miesięcy, z powodu wady wrodzonej, długotrwałej choroby lub uszkodzenia organizmu, powodującą konieczność zapewnienia im całkowitej opieki lub pomocy w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych w sposób przewyższający wsparcie potrzebne osobie w danym wieku.
 

Orzecznictwo niezdolności do pracy do celów rentowych


Orzekaniem o niezdolności do pracy do celów rentowych zajmują się lekarze orzecznicy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Lekarz orzecznik ocenia stopień niezdolności do pracy. Wydaje orzeczenie, na podstawie którego ZUS podejmuje decyzję w sprawie świadczeń rentowych.

Osoba ubiegająca się o rentę z tytułu niezdolności do pracy składa wniosek o rentę we właściwym terenowo oddziale ZUS.

Lekarz orzecznik kwalifikuje osobę jako:
- całkowicie niezdolną do pracy oraz samodzielnej egzystencji,
- całkowicie niezdolną do pracy,
- częściowo niezdolną do pracy.

Niezdolność do pracy orzeka się na okres nie dłuższy niż 5 lat.

Niezdolność do pracy orzeka się na okres dłuższy niż 5 lat, jeżeli według wiedzy medycznej nie ma rokowań odzyskania zdolności do pracy przed upływem tego okresu.

Zajęcia usprawniające

Rewalidacja - zajęcia usprawniające.

czytaj więcej »